یا ساتر

هوا هنوز روشن نشده بود. ما هم که خروس خوان قدم به محفل علم و دانش می گذاریم در خلسه ی خواب بودیم هنوز، ما و دوستانی چند! وانگهی صدای شکستن شیشه به طرز بسیار بسیار فجیعی آمد! ما هم دل غافل زیر پنجره می چرتیدیم! دیدیم آن اتفاقی که روزهاست منتظرش هستیم دارد خد ابخواهد می افتد و این ساختمان نوساز(به قاعده ی اینکه هنوز مادربزرگ مادرجان ما 14 سالشه این بنا هم نوساز میشه!) دارد بر سر ما فرو می ریزد!(به اعتبار اینکه چندباری هم ریخته بود! خداخواهی زنده ایم!) به خیال اینکه صدای پنجره بالای سر ماست فغان کنان پریدیم و دوستان هم که همه آماده ی فغان! شوری به پا شد! صدا که خوابید ایستادیم واندیشیدیم چرا همه جا و همه چیز سالم است؟! بعید نبود توی دیواری چیزی خراب شده باشد! از قضا نو نهالی از بیرون آمد! بگو چی شده بود؟؟!!

سنگی در ابعاد حدودیه ۲۰*۴۰ از نمای ساختمان ما کنده شده و افتاده بود روی اتومبیلی!!! اتومبیل هم از بخت بدش سوناتا بود و همان طور که مستحضرید سقفش پنجره داشت! علاوه بر شیشه ی پنجره که ریز ریز شده بود، شیشه ی جلو هم خرد شده بود! دیگه خلاصه بساط خنده راه افتاد که ما شهید در راه علم میشویم و بعدش همه در اندیشه ی صاحب اتومبیل گران! ساعتی گذشت که مفلوک نام برده از خواب برخاست و شگفت انگیز شد! شیر مردی را خواندند که به پیکار رود! ما هم که درس می خواندیم ولی خب صدا می آید دیگر!!

شیرمرد-چیزی نشده خسارت میدیم.

مفلوک-عجب پررویی هم هست!! ببینم اینجا مدرسه ست؟!

-بلـــــــــــــــه!

-آموزش هم میدین؟!

-بلـــــــــــــــه!

-به جامعه هم تحویل میدین؟!

-بلـــــــــــــــه!

-وای به حال اون جامعه ای که آدماش قراره از زیر دست تو رد بشن!! آخه تو که بـــــــــــــــــــــــــــوق!

                              !!!!

 

آخه این چه عادت زشتیه که ما داریم؟!

سنگ نمای ساختمون به اون آدم بیچاره چه؟! اون آدم بیچاره چه ربطی به آموزش ما داشت؟! یعنی ببینید سر یه اتفاق ساده چه خبر که نشد! حالا خوبه اصلا حوادث طبیعیه و بیمه باید خسارت رو بده! اگه بگم فقط منتظر این هستیم که یه اتفاقی بیفته و هممون شروع کنیم به ادعا کردن همه جبهه میگیرن! هنوز تو رفتار روزانه و عادیمون موندیم! توی ترافیک آینه ی طرف میخوره به آینه ماشینمون کل خاندانشو مورد لطف قرار میدیم! اتوبوس شلوغه طرف ترمز میکنه له میشیم راننده که هیچی، هرکی دور و برمونه مستفیض میشه!خیابونو ورود ممنوع کردن میگیم ایرانه دیگه بهتر ازینم نمیشه انتظار داشت! 5 دقیقه ست سر کوچه وایسادیم راه ملتو بستیم، طرف که بوق میزنه میگیم جوونای این دوره زمونه تحمل ندارن، ادبو احترام سرشون نیست! خدا نکنه یکی هم بخواد جواب بده دیگه واویلا! نمی فهمیم همین رفتارای روزمره مون چقدر تاثیر میذاره رو خودمونو دیگران! یه بند مشغول دعواییم! داریم حقمونو از همه میگیریم! اعصاب خودمون اگه نگم تا آخر روز، تا چند ساعت بعد خرده، میریم خونه با یه من عسلم نمیشه طرفمون اومد چه برسه...، حتما به ریز و درشتم گیر میدیم که چی؟! فلان اتفاق افتاد!

نمیگم اگه حق باهامونه بگذریم، اما یه کم گشاده رویی و سعه ی صدر! آینه ماشینتو شکوندن(یه مثال خیلی کوچیکش)، خیلی خب، بیا پایین بگو اتفاقه دیگه می افته. طرف خودش تشویش داره دیگه بدتر که نمیشه عذر خواهی هم میکنه! بعدم کارت و بیمه و خسارت و...آقا جون، اینه امر به معروف! حالا ما با داد و هوار و فحش و یه نگاه عاقل اندر سفیه میام بیرون، خاندان طرفو میاریم جلوی چشمامش، ۱۰ ساعتم خیابونو می بندیم ، اصلا هم خدایی نکرده فکر نمی کنیم همین کاراست که حق الناسه! فکر می کنیم حق الناس واسه دزدیه، قصاص واسه قتله....ای خدا! کافیه ادعا یا قیافه مذهبی هم داشته باشیم! یه عکس امام و آقا هم چسبونده باشیم به شیشه ماشین! نمی فهمیم امام از روی کفش ملت رد نمیشد چه برسه به.............

شما! شما که هی می پرسید وظیفه مون چیه! همینه! به کی قسم بخورم که همینه؟! یعنی این تازه اولشه!

نوشته شده در شنبه 28 دی1387ساعت 0:57 توسط بشولنده!| |